HOBBITINN
Minn kæri Fro'ði:
Eitt sinn spurðir þu' mig
hvort e'g hefði sagtþe'r fra' öllum mínum ævinty'rum.
Og þo' e'g hafi sagtþe'r satt og re'tt fra'
hef e'g kannski ekki sagt allan sannleikann.
Nu' er e'g orðinn gamall, Fro'ði.
Ég er ekki sami hobbitinn og e'g a'ður var.
Það er tími kominn til að þu' vitir
hvað gerðist í raun og veru.
Þetta ho'fst fyrir löngu.
l'landi fjarri okkur í austri.
Slíkt finnur þu' ekki í heiminum í dag.
HÉRAĐIĐ
Það var til dæmis borgin Dalur.
Með sína víðfrægu markaði.
Með gnægtir afurða vínviðar og valla.
Blo'mstrandi og friðsæl.
Þvíþessi borg la' við fo'tskör ma'ttugasta ríkis íMiðgarði:
Erebor.
Höfuðvígi Þro'rs, konungs undir fjalli.
Ma'ttugasta dvergakonungsins.
Þro'r ríkti af algeru öryggi
og efaði aldrei að hans ætt myndi ríkja að eilífu
því hu'n var örugg þar sem hann a'tti bæði son...
og sonarson.
Ja', Fro'ði minn kæri. Erebor.
Byggð dju'pt í fjallinu sja'lfu.
Fegurð þessarar virkisborgar var goðsögn meðal fo'lks.
Auðævi hennar voru fo'lgin í jörðu niðri,
í verðmætum gimsteinum höggnum u'r berginu
og í gríðarlegum gullæðum
sem runnu eins og fljo't í gegnum fjallið.
Enginn var dvergunum fremri við smíðar,
að mo'ta fegurstu gripi
u'r demöntum, smarögðum, ru'bínum og safírum.
Þeir gro'fu sig dy'pra og dy'pra niður í myrkrið.
Og þar fundu þeir hann.
Fjallshjartað.
Erkisteininn.
Þro'r nefndi hann ,,Konungsdja'snið".
Hann taldi hann ta'kn um heilagan konungsre'tt sinn.
Allir skyldu heiðra hann.
Jafnvel a'lfakonungurinn mikli, Þrændil.
En a'r friðar og allsnægta a'ttu ekki eftir að endast.
Daganna ljo'mi fölnaði hægt og bítandi
og næturmyrkrið skreið o'gnandi nær.
Ást Þro'rs a' gulli gekk of langt.
Sju'kleiki bjo' um sig í honum.
Það var hugsy'ki.
Og þegar sju'kleiki festir rætur
fylgja slæmir hlutir í kjölfarið.
l' fyrstu heyrðist hljo'ð eins og í fellibyl u'r norðri.
l' fjallshlíðinni brakaði í barri trja'nna í heitum vindinum.
Gefðu neyðarmerkið, BaIinn.
KaIIið út verðina!
Hvað er þetta?
Dreki.
Dreki!
Þetta var eldspu'andi dreki u'r norðri.
Smeyginn var kominn.
Hann eirði engu þennan dag.
Því Smeyginn le't sig borgina og fo'lkið engu skipta.
Hans verðmæti la'gu í öðru.
Því drekar eru o'ðir í gull.
Erebor fe'll fyrir honum.
Því dreki ver ra'nsfeng sinn
eins lengi og hann lifir.
Forðið ykkur!
HjáIpið okkur!
Þrændil vildi ekki hætta lífi síns fo'lks gegn drekanum.
Engin hja'lp kom fra' a'lfum þennan dag.
Ne' annan dag síðan.
Rændir heimkynnum
ra'fuðu dvergarnir um o'byggðirnar,
þessi fyrrum ma'ttuga þjo'ð nu' a' vergangi.
Prinsinn ungi vann hvar sem hann gat,
verk íþorpum mannanna.
En hann gleymdi aldrei reyknum u'r fjallinu undir ma'nanum,
með trja'num logandi björtum eins og kyndlum.
Því hann hafði se'ð drekaeld ílofti
og borg verða að ösku.
Og hann fyrirgaf aldrei
og hann gleymdi engu.
Og he'rna, kæri Fro'ði, kem e'g inn í söguna.
Fyrir tilviljun, og tilstuðlan vitka,
a'kva'ðu örlögin að e'g yrði kynntur til leiks.
Þetta ho'fst...
Ja, þetta ho'fst bara eins og maður a' von a'.
l'jarðholu nokkurri
bjo' hobbiti.
Það var ekki o'geðsleg, blaut hola full af ormum og o'þef.
Þetta var hobbitahola.
Og þa' erum við að tala um go'ðan mat, heitan arin
og öll helstu heimilisþægindi.
Takk fyrir.
Hvað er þetta?
EinkamáI. Burt með skítugar Ioppurnar.
Þetta er ekki tiIbúið.
Ekki tiIbúið? TiI hvers?
TiI þess að vera Iesið.
Hvað í ósköpunum er þetta?
Svör við boði í afmæIisveisIuna.
Ja, hérna. Er hún í dag?
Það ætIa aIIir að koma.
Nema Skjóðu-Baggarnir viIja að þú bjóðir þeim í eigin persónu.
VirkiIega? Fyrr skaI ég dauður Iiggja.
Þeim þætti það IíkIega besta máI.
Þau haIda að þú sért með göng fIæðandi fuII af guIIi.
Það var ein IítiI kista, varIa er það fIóð.
Og það er enn tröIIaIykt af henni.
Hvað í ósköpunum ert þú að gera?
Varúðarráðstafanir.
Ég greip hana eitt sinn við að nappa siIfrinu.
Hverja? - LóbeIíu Skjóðu-Bagga.
Hún var búin að troða skeiðunum mínum í vasana.
AIveg hræðiIeg kona.
Hafðu auga með henni eftir að ég...
Þegar ég er...
Þegar þú hvað?
Ekki neitt.
Sumir eru farnir að hafa áhyggjur af þér.
FóIki er farið að finnast þú skrýtinn.
Skrýtinn?
ÓféIagsIyndur.
Ég óféIagsIyndur? Þvaður.
Vertu svo vænn að setja þetta á hIiðið.
Aðgangur bannaður, nema tiI veisIuundirbúnings
HeIdurðu að hann komi? - Hver?
GandaIfur.
Hann missir ekki af tækifæri tiI að skjóta rakettunum upp.
Þetta verður fIott sýning hjá honum.
Þá er ég farinn. - Hvert?
Í skóginn í Austurfjórðungi að koma honum á óvart.
Farðu þá. En vertu ekki seinn.
Hann kann ekki að meta að menn se'u seinir.
Ekki að e'g hafi nokkurn tíma verið seinn.
l'þa' daga var e'g alltaf a' re'ttum tíma.
Ég var algjörlega ha'ttvirtur
og ekkert o'vænt
gerðist nokkurn tíma.
ÓVÆNT FERĐALAG
60 árum fyrr
Góðan dag. - Hvað áttu við?
Ertu að óska mér góðs dags
eða áttu við að þetta er góður dagur hvort sem ég viI eða ekki?
Eða Iíður þér kannski sérstakIega veI í dag?
Eða er þetta dagur tiI þess að vera góður á?
AIIt saman, geri ég ráð fyrir.
Get ég aðstoðað?
Það kemur í Ijós.
Ég er að Ieita að einhverjum fyrir ævintýri.
Ævintýri?
Ég efa að nokkur vestan við Brý hafi áhuga á ævintýrum.
Þau eru ónotaIeg og trufIandi. AIveg ægiIeg fyrirbæri.
Maður verður seinn í kvöIdmat.
Eigðu góðan dag.
Að ég skuIi Iifa að fá ,,eigðu góðan dag"
frá syni BeIIadonnu Tóka eins og ég væri hnappasöIumaður!
Afsakaðu?
Þú hefur breyst og Iítt tiI hins betra, BiIbó Baggi.
Afsakaðu, þekki ég þig?
Þú þekkir nafn mitt þótt þú munir ekki meira. GandaIfur.
Og GandaIfur þýðir...
ég.
Vitkinn GandaIfur? Með fIottu fIugeIdasýningarnar?
Tóki gamIi var oft með þær á Jónsmessunótt.
Ekki vissi ég að þú værir enn að starfi.
En ekki hvað?
En ekki...?
Gott að þú manst eftir einhverju
þótt það séu bara fIugeIdarnir mínir.
Þá er það ákveðið.
Þetta verður gott fyrir þig.
Og gaman fyrir mig.
Ég Iæt hina vita.
Vita hvað? Hverja? Nei, bíddu!
Við viIjum engin ævintýri hér, þakka þér fyrir.
Prófaðu handan HóIsins eða árinnar.
Eigðu góðan dag.
DvaIinn tiI þjónustu reiðubúinn.
BiIbó Baggi, sömuIeiðis.
Þekkjumst við?
Nei.
Hvert fer ég, drengur? Er hann þarna?
Er hvað þarna? - KvöIdmaturinn.
Hann Iofaði mikIum mat.
Hver Iofaði því?
Þetta er mjög gott. Er tiI meira?
Hvað? Ó, já.
Fáðu þér bara.
Ég átti bara ekki von á gestum.
Þetta er dyrabjaIIan.
BaIinn tiI þjónustu reiðubúinn.
Gott kvöId. - Já, kvöIdið er gott.
En mig grunar að það rigni síðar.
Er ég seinn?
Seinn í hvað?
KvöIdið, bróðir.
Þú ert styttri og breiðari en þegar ég sá þig síðast.
Breiðari, ekki styttri.
Og nógu skarpur fyrir okkur báða.
Afsakið að ég trufIa.
En ég er ekki viss um að þið séuð í réttu húsi.
Ertu búinn að borða?
Ég hef ekkert á móti gestum. Ég er gestrisinn.
En mér þykir gott að þekkja þá sem koma í heimsókn.
Hvað er þetta? - Ég veit það ekki.
Þetta á að vera ostur. Hann er bIár.
Hann er mygIaður.
Og ég þekki hvorugan ykkar.
Ég viI ekki vera dónaIegur en ég varð að segja það.
Þið afsakið.
Afsökun er meðtekin.
FyIItu nú veI á hjá mér, enga nísku.
Eigum við að fá okkur bita? - Ég get borðað aftur ef þú viIt.
FjaIar. - Og KjaIar.
TiI þjónustu reiðubúnir.
Þú hIýtur að vera hr. Boggi.
Nei! Þið komið ekki inn, þetta er vitIaust hús.
Hvað þá?
Var þessu afIýst? - Enginn Iét okkur vita.
Það var engu afIýst. - ÞvíIíkur Iéttir.
Farðu varIega með vopnin, ég var að Iáta brýna þau.
Fínt hús. Smíðaðir þú þetta aIIt sjáIfur?
Húsið hefur verið í fjöIskyIdunni í mörg ár.
Þetta er brúðarkista mömmu! Gætirðu hætt þessu?
FjaIar og KjaIar. HjáIpið okkur.
Herra DvaIinn.
Færum þetta á ganginn, annars komast ekki aIIir fyrir.
,,AIIir''? Hversu margir koma? - Lyfta. Hvar viItu þetta?
Ó, nei.
Það er enginn heima!
Farið og ónáðið einhvern annan!
Ég er með aIItof marga dverga í stofunni nú þegar.
Ef einhver auIinn er að gera at í mér
þá segi ég bara að þetta er ósmekkIegt grín.
Farðu af mér, hIunkur! - Burt með fótinn.
GandaIfur.
Látið vínið mitt vera!
SkiIið þessu.
Afsakið.
Er þetta ekki fuIImikið? Ertu með ostahníf?
,,Ostahníf''? Hann bítur bara í stykkið.
Nei, þetta er stóIIinn hans Mungo afa. SkiIaðu þessu.
Ég heyri ekki hvað þú segir. - Þetta er forngripur.
Þetta er bók, ekki gIasamotta. Og skiIaðu þessu korti.
Herra GandaIfur? - Já?
Mætti bjóða þér boIIa af kamiIIute?
Nei, Dóri. Það væri gott að fá örIítið rauðvín.
VarIega.
KjaIar, FjaIar.
Óinn, GIóinn.
DvaIinn, BaIinn, Bifur, Bófur, Vambi, Dóri, Nóri, Óri!
Ekki verðIaunatómatana. Ég heId nú ekki!
Rétt er það, Bifur.
Okkur vantar víst einn dverg.
Hann þurfti að ferðast norður að hitta ættmenni. Hann kemur.
GandaIfur, hér er rauðvínsgIasið þitt.
Léttur ávaxtakeimur af því.
SkáI.
Ekki séns! Ekki á þessu færi!
ViItu veðja?
Vambi, gríptu!
Leyfðu mér að rétta þér.
FIækjufótur!
Hver viII öI?
Fáðu þér annan drykk.
SkáI í botn!
Afsakið, þetta er skrautmotta, ekki viskustykki.
En hún er öII götótt.
Hún á að vera það, hún er hekIuð.
Fínasta tómstundagaman ef þú ræður við hekIunáI!
Fari þeir norður og niður þessir dvergar!
Kæri BiIbó, hvað er nú að?
Hvað er að? Ég er umkringdur af dvergum. Hvað eru þeir að gera?
Þeir eru gIaðIyndur hópur þegar maður venst þeim.
Ég viI ekki venjast þeim.
Sjáðu eIdhúsið mitt. Og moIdarförin á teppinu.
Þeir rændu og rupIuðu úr búrinu.
Að ekki sé minnst á hvað þeir gerðu á kIósettinu.
PípuIagnirnar þoIa þá ekki. Hvað eru þeir að gera hér?
Afsakaðu ónæðið. Hvað á ég að gera við diskinn?
Réttu mér diskinn, Óri.
Þetta er steIIið hennar mömmu úr Vesturfjórðungi.
Yfir hundrað ára gamaIt!
Gætuð þið hætt þessu? Þeir verða bitIausir.
Heyrðuð þið þetta, drengir?
Hann segir að við gerum hnífana bitIausa.
Glös og bolla bote'l öll
brjo'tum við og brömlum,
skvettum u't um víðan völl
víni af belgjum gömlum!
En hu'sbo'ndinn, helst er hann til ta'lma,
hvaða læti, hvaða læti, hvað er hann að mja'lma.
Beygla gaffla, brenna göt
í borðdu'kana fína,
best er að la'ta flju'ga föt
og feiti í kodda klína.
Og hu'sbo'ndinn, hvað er hann að skæla,
hvaða læti, hvaða læti, hvað er hann að væla.
Það þykir Bilbo' Bagga verst!
Hann er kominn.
GandaIfur.
Sagðir þú ekki að það væri auðveIt að finna húsið?
Ég viIItist. Tvisvar.
Ég fann húsið bara út af markinu á hurðinni.
Það er ekkert mark, hurðin var máIuð fyrir viku.
Ég merkti hurðina.
BiIbó Baggi, Ieyf mér að kynna foringja þessa fIokks:
Þorinn EikinskjaId.
Jæja...
svo þetta er hobbitinn.
Segðu mér, hr. Baggi, hefur þú bardagareynsIu?
Afsakið? - Öxi eða sverð?
Hvaða vopn viItu heIst nota?
Ég er ágætur með hnetubrjót.
En ég skiI ekki hvað það kemur máIinu við.
Mig grunaði það.
Hann er Iíkari tiI innkaupa en innbrota.
Hvað er að frétta úr BIáfjöIIum? Mættu aIIir?
Já, fuIItrúar ríkjanna sjö. - AIIir saman!
Hvað sögðu dvergarnir úr JárnhóIum?
FyIgir Dáinn okkur í þessu?
Þeir koma ekki.
Þeir segja þessa för vera fyrir okkur eina.
Í hvaða för eruð þið að fara?
BiIbó, kæri vin, færðu mér aðeins meiri birtu.
Langt í austri,
yfir fjaIIgarða og ár,
handan við skóga og öræfi
Iiggur einn stakur fjaIIstindur.
FjaIIið eina
,,FjaIIið eina.''
Já, Óinn hefur Iesið í fyrirboðana
og fyrirboðarnir segja að tíminn sé kominn!
Hrafnar hafa sést á fIugi aftur að fjaIIinu eins og spáð var.
,,Er fugIar fornir snúa aftur tiI Erebor
eru dagar skepnunnar taIdir.''
Hvaða skepnu?
Það er Smeyginn hinn ægiIegi.
Æðstur og voIdugastur af öIIum pIágum okkar tíma.
FIjúgandi og eIdspúandi.
Með tennur eins og rakhnífa.
KIær eins og kjötkróka.
Sem heIdur upp á góðmáIma. - Ég veit hvað dreki er.
Ég er óhræddur. Ég er reiðubúinn.
Hann fær að bragða dvergastáI í gegnum afturendann!
Gott hjá þér! - Sestu niður.
Þetta er nógu erfitt fyrir heiIan her
en við erum bara 13.
Og ekki 13 af þeim bestu
eða kIárustu.
Hvern ertu að kaIIa heimskan?
Hvað sagði hann?
Við erum kannski ekki margir
en við erum baráttudvergar aIIir með töIu!
Og svo erum við með vitkann með í för.
GandaIfur hefur vísast drepið hundruð dreka.
Ég myndi nú ekki segja...
Hversu marga þá? - Hvað?
Hversu marga dreka hefur þú drepið?
Gefðu okkur töIu.
Afsakið.
Þögn!
Ef við sjáum fyrirboðana, hafa ekki aðrir gert það Iíka?
Þetta er að kvisast út.
Drekinn Smeygur hefur ekki sést í 60 ár.
Margra augu Iíta tiI fjaIIs og meta aðstæður,
íhuga, vega og meta áhættuna.
Kannski eru auðæfi okkar þjóðar óvernduð þar.
Sitjum við heima og Iátum aðra taka okkar eign?
Eða grípum við tækifærið tiI að ná Erebor aftur?
Þið gIeymið því að aðaIinngangurinn er innsigIaður.
Það er engin Ieið inn í fjaIIið.
Minn kæri BaIinn, það er ekki aIveg rétt.
Hvar fékkstu þetta?
Faðir þinn gaf mér IykiIinn.
Þráinn.
TiI varðveisIu.
Og nú er hann þinn.
Ef það er tiI IykiII
þá er tiI hurð með Iás.
Rúnirnar nefna Ieynidyr að Neðri SöIum.
Það er önnur Ieið inn.
Ef við finnum hana. Dvergadyr eru ósýniIegar Iokaðar.
Svarið er faIið á þessu korti en ég get ekki fundið það.
En það eru aðrir í Miðgarði sem geta það.
Verkefnið sem ég hef í huga krefst mikiIIar Ieyndar
og gríðarIegs hugrekkis.
En með varúð og hyggindum teI ég þetta möguIegt.
Þess vegna þurfum við innbrotsþjóf.
Einhvern ansi góðan, gæti ég trúað. Sérfræðing.
Ertu það?
Er ég hvað?
Hann sagðist vera sérfræðingur!
Ég? Nei, ég hef ekki stoIið neinu aIIa mína ævi.
Ég heId ég verði að vera sammáIa hr. Bagga.
Hann er ekki efni í innbrotsþjóf.
Nei.
Óbyggðirnar eru ekki staður fyrir varnarIaus Ijúfmenni.
Hann spjarar sig.
Jæja? VirkiIega?
Nóg komið!
Ef ég segi að BiIbó sé innbrotsþjófur þá er hann það.
Hobbitar eru ótrúIega Iéttir á fæti.
Þeir komast óséðir framhjá fIestum ef þeir viIja.
Og drekinn þekkir Iyktina af dvergum
en kannast ekkert við Iykt af hobbita,
svo það er mikiII kostur fyrir okkur.
Þið báðuð mig að finna 14. meðIim fIokksins
og ég hef vaIið hr. Bagga.
Það er aIIs ekki aIIt sem sýnist.
Og hann getur meira en ykkur grunar.
Og meira en hann grunar.
Þið verðið að treysta mér.
Gott og veI.
Þú ræður þessu.
Láttu hann fá samninginn. - Af stað!
Bara venjuIegir hIutir.
Listi yfir réttIætanIegan kostnað,
tíma sem þarf, endurgjaId,
útfararráðstafanir og svoIeiðis.
Útfararráðstafanir?
Ég get ekki ábyrgst öryggi hans.
SkiIið.
Og ég ber ekki ábyrgð á örIögum hans.
Samþykkt.
,,SkiIyrði: Fundið fé staðgreitt, aIIt að 14. hIutur, ef nokkur.''
Það virðist sanngjarnt.
,,FIokkurinn ber ekki ábyrgð á meiðsIum vegna,
eða sIysum í kjöIfar sIíks, sem takmarkast ekki við sár,
að vera rekinn á hoI...''
Íkveikju?
Já. Hann bræðir hoIdið af beinunum á augnabIiki.
Ertu í Iagi, drengur?
Já.
Mig sundIar aðeins.
Ímyndaðu þér eIdofn með vængi.
Ég þarf ferskt Ioft.
LjósbIossi, ægiIegur sársauki og svo púff! Þú ert öskuhrúga.
Nei.
Þú ert mjög hjáIpsamur, Bófur.
Ég jafna mig. Leyfðu mér að sitja í róIegheitum.
Þú hefur setið í róIegheitum aIIt of Iengi.
Hvenær fóru hekIudúkar og diskar móður þinnar
að skipta þig svona mikIu máIi?
Ég man eftir ungum hobbita í sífeIIdri áIfaIeit í skóginum.
Hann vakti frameftir, kom heim eftir myrkur
með haIa af moId, greinum og eIdfIugum á eftir sér.
Sá ungi hobbiti þráði ekkert heitara
en komast að því hvað væri handan héraðsmarkanna.
Heimurinn er ekki í kortum og bókum.
Hann er þarna fyrir utan.
Ég get ekki rokið út í bIáinn.
Ég er Baggi frá Baggabotni.
Þú ert Iíka Tóki.
Bróðir Ianga-Ianga-Ianga-Iangafa þíns, BoIabrestur Tóki,
var svo stór að hann gat riðið á aIvöru hesti.
Það er víst. - Það heId ég nú!
Í orustunni á GrænuvöIIum reið hann inn í drísIafIokkinn.
Hann sveifIaði kyIfunni svo fast að höfuð drísIakóngsins fauk af,
fIaug hundrað metra og Ienti ofan í kanínuhoIu.
Og þannig var bardaginn unninn.
Og goIfíþróttin fundin upp á sama tíma.
Ég heId að þú hafir skáIdað það upp.
Góðar sögur eiga skiIið að þær séu færðar í stíIinn.
Þú kemur tiI baka með nokkrar sögur úr eigin farteski.
Geturðu Iofað að ég komi tiI baka?
Nei.
Og ef þú kemur tiI baka
verður þú ekki samur.
Mig grunaði það.
Því miður, GandaIfur, ég get ekki skrifað undir.
Þú taIaðir við rangan hobbita.
Við virðumst hafa tapað innbrotsþjófnum.
Það er IíkIega fyrir bestu.
Líkurnar voru aIdrei okkur í hag.
Hvað erum við annars?
Einhverjir kaupmenn, námumenn,
viðgerðardvergar og Ieikfangasmiðir.
Við erum IéIegt efni í goðsögn.
Það eru nokkrir stríðsmenn meðaI okkar.
GamIir stríðsmenn.
Ég myndi taka sérhvern ykkar framyfir her frá JárnhóIum.
Því þegar ég kaIIaði, þá komu þeir.
Tryggð, heiður
og viIjugt hjarta.
Ég get ekki beðið um meira en það.
Þú þarft ekki að gera þetta.
Þú getur vaIið.
Þú hefur annast þjóð þína með heiðri og sóma.
Þú byggðir okkar nýja Iíf í BIáfjöIIum.
Líf í friði við aIIsnægtir.
Líf sem er meira virði en aIIt guIIið í Erebor.
Í gegnum afa minn og föður berst IykiIIinn tiI mín.
Þá dreymdi um að dvergarnir frá Erebor endurheimtu heimaIandið.
Það kemur enginn annar vaIkostur tiI greina, BaIinn.
Ekki fyrir mig.
Þá stöndum við með þér, drengur.
Við gerum þetta.
Um Þokufjöll við förum köld
með forynjum
og hellafjöld.
Við horfum upp
til ha'jökuls
og hugur leitar roðagulls.
Þar dvergar unnu dag og no'tt
og dundu hamrar títt og o'tt,
mörg var þeirra meistarasmíð
í myrkum sölum undir hlíð.
HaIIó?
Undirritað: Þorinn sonur Þráins.
Vitni: BaIinn, sonur Fundins.
Innbrotsþjófur:
Hvert ert þú að fara, hr. BiIbó?
Ég verð að drífa mig, ég er seinn!
Seinn í hvað?
Ég er á Ieið í ævintýri!
Sagði ég það ekki? Það var tímasóun að koma hingað.
Satt er það!
FáránIeg hugmynd. Að nota hobbita? StuttIung?
Hverjum datt það í hug?
Bíðið!
Ég skrifaði undir.
Þetta virðist vera í Iagi.
VeIkominn, hr. Baggi,
í föruneyti Þorins EikinskjaIdar.
Látið hann fá smáhest.
Það er óþarfi.
Ég heId í við ykkur fótgangandi.
Ég hef oft farið í gönguferðir.
Eitt sinn aIIa Ieið að Mýratúni.
Svona, Nóri! Borgaðu!
Einn í viðbót. - Takk fyrir.
Hvað er í gangi?
Þeir veðjuðu um hvort þú myndir koma.
FIestir veðjuðu á að þú kæmir ekki.
Hvað héIst þú um það?
Ja...
Kæri vin, ég efaðist aIdrei um þig.
Ofnæmisviðbrögð við þessu hrosshári.
Bíðið, stopp!
Stopp! Við verðum að snúa við.
Hvað er eiginIega að?
Ég gIeymdi vasakIútnum.
Hérna.
Notaðu þetta.
Áfram.
Þu' verður að bjarga þe'r a'n vasaklu'ta
og margs annars, Bilbo' Baggi,
a'ður en för okkar er a' enda runnin.
Þu' fæddist við a'valar hæðir og litlar a'r He'raðsins.
En nu' eru þau heimkynni langt að baki.
Heimurinn er framundan.
SæI, vina. Hver er góð steIpa?
Þetta er okkar IitIa IeyndarmáI, MyrtIa.
Ekki segja neinum frá.
Hvað var þetta?
Orkar.
Orkar?
Morðingjar. Það er heIIingur af þeim þarna.
Auðnirnar eru fuIIar af þeim.
Þeir ráðast á fyrir dagrenningu þegar aIIir sofa.
FIjótir og þögIir, engin hróp. Bara mikið bIóð.
Á þetta að vera fyndið?
Finnst þér næturárás orka vera eitthvað grín?
Ég meinti ekkert með þessu.
Nei, það gerðir þú ekki.
Þú veist ekkert um heiminn.
Láttu hann ekki hreIIa þig, drengur.
Þorinn hefur meiri ástæðu en fIestir tiI að hata orka.
Eftir að drekinn tók FjaIIið okkar eina
reyndi Þrór konungur að ná aftur hinu forna dvergaríki Moríu.
En o'vinur okkar hafði orðið fyrri til.
Heilu sveitirnar af orkum höfðu hertekið Moríu
og fyrir þeim fo'r mesta viðurstyggð orkakyns:
Azog hinn vanhelgi.
Þessi risavaxni Gundabaðs-orki
hafði svarið að útrýma aIIri ætt Durins.
Hann byrjaði á því
að afhöfða konunginn.
Nei!
Þráinn, faðir Þorins, brjáIaðist af sorg.
Hann týndist. Hvort hann varð fangi eða féII
vissum við ekki.
Við vorum IeiðtogaIausir.
Ósigur...
og dauði beið okkar allra.
Og þá sá ég hann.
Ungan dvergaprins
sem sto'ð gegn hinum föla orka.
Hann sto'ð einn andspænis ægilegum o'vini.
Hertygi hans voru tætt
og hann varði sig með eikargrein.
Azog hinn vanhelgi lærðiþann daginn
að það væri enginn hægðarIeikur að útrýma ætt Durins.
Við söfnuðum liði
og hröktum orkana til baka.
Óvinur okkar
hafði verið sigraður.
En það var engin veisIa
og enginn söngur það kvöldið
því tala fallinna var meiri en sorg okkar na'ði yfir.
Nokkrir höfðu lifað af.
Og þa' hugsaði e'g
að þarna væri einn sem e'g gæti fylgt.
Þarna væri einn
sem ég gæti kaIIað konung.
Og orkinn föIi?
Hvað varð um hann?
Hann skreið aftur ofan í sína hoIu.
Óþverrinn dó fyrir Iöngu af sárum sínum.
Sendum boð tiI húsbónda okkar.
Við höfum fundið
þessa dvergaóþverra.
GandaIfur, gætir þú Iagað þetta úrfeIIi?
Það rignir, dvergur minn góður,
og það rennur sitt skeið.
Ef þú viIt stjórna veðrinu skaItu fá þér annan vitka.
Eru tiI aðrir? - Hverjir?
Aðrir vitkar.
Við erum fimm.
Okkar mestur er Sarúman hinn hvíti.
Svo eru tveir bIáir vitkar.
Ég er aIveg búinn að gIeyma hvað þeir heita.
Hver er sá fimmti?
Það er nú Ráðagestur hinn rauði.
Er hann góður vitki? Eða meira eins og þú?
Hann er mjög góður á sinn hátt.
Hann er Ijúf sáI sem viII frekar umgangast dýr en menn.
Hann fyIgist veI með hinum mikIu skógum
í austri. Og það er líka eins gott.
Því hið illa reynir stöðugt að na' taki a' þessum heimi.
Þetta er aIIs ekki gott.
Ó, nei. Sebastían.
Hamingjan góða.
Farið frá! Leyfið honum að anda!
Ég skiI ekki af hverju þetta virkar ekki.
Það er ekki eins og þetta sé nornagaIdur.
NornagaIdur.
En þetta er nornagaIdur.
Myrkur og máttugur gaIdur.
Hvaðan koma þessar iIIu verur?
Úr gamIa virkinu?
Sýndu mér.
Við áum hér í nótt.
FjaIar og KjaIar, hugið að hestunum og gætið þeirra.
Hér áður bjó bóndi ásamt fjöIskyIdu sinni.
Óinn og GIóinn, kveikið eId.
SkaI gert.
Það væri skynsamIegra að haIda áfram.
Við gætum stefnt á HuIinsdaI.
Ég hef sagt það áður:
Ég kem ekki náIægt þeim stað.
Hví ekki? ÁIfarnir gætu hjáIpað okkur.
Við gætum hvíIst þar, fengið mat og ráð.
Ég þarf ekki þeirra ráð.
Við getum ekki ráðið fram úr kortinu. EIrond gæti hjáIpað.
HjáIpað?
Það réðst dreki á Erebor.
Hvaða hjáIp kom frá áIfunum þá?
Orkar fóru ránshendi um Moríu,
saurguðu okkar heIgu saIi.
ÁIfarnir fyIgdust með og gerðu ekkert.
Þú biður mig um að Ieita á náðir fóIks sem sveik afa minn
og sem sveik föður minn.
Þú ert hvorki faðir þinn né afi.
Ég gaf þér ekki IykiI og kort tiI að Iifa í fortíðinni.
Þeir gripir voru ekki þín eign.
Er aIIt í Iagi?
Hvert ætIar þú, GandaIfur?
Að hitta þann eina sem hefur nokkra skynsemi.
Hver er það? - Ég sjáIfur, hr. Baggi.
Ég hef fengið nóg af dvergum í dag.
FIýttu þér, Vambi. Við erum svangir.
Kemur hann aftur?
Það er Iangt síðan hann fór.
Hver? - GandaIfur.
Vitkar eins og hann fara eigin Ieiðir.
Gerðu okkur greiða og farðu með þetta tiI sveinanna.
Þú ert búinn að fá þér nóg.
Þetta er ekki sIæm kássa, Vambi. Ég hef smakkað verra.
Dóri hefði getað eIdað þetta.
Drepfyndið.
Hvað er að?
Við eigum að fyIgjast með hestunum.
En það er komið upp ákveðið vandamáI.
Við vorum með 16 smáhesta.
Núna eru þeir 14.
Það vantar Dísu og Búngó.
Það var nú verra.
AIIs ekki gott. Þarf Þorinn ekki að vita þetta?
Nei. VöIdum honum ekki áhyggjum.
Okkur datt í hug að fá þig, innbrotsþjófinn, í máIið.
Eitthvað stórt reif trén upp. - Okkur sýndist það sama.
Eitthvað stórt og hugsanIega mjög hættuIegt.
Þarna er Ijós.
Þarna yfirfrá.
Verið í feIum.
Hvað er þarna?
TröII.
Hann er með MyrtIu og Minta.
Þeir ætIa að éta hestana. Gerum eitthvað.
Góð hugmynd hjá þér.
FjaIIatröII eru hægfara og heimsk, þau sjá þig ekki.
Þú ert öruggur. Við verðum rétt hjá þér.
Neyðarmerkið er tvö turnugIuvæI, eitt náttugIuvæI.
Tvö turnugIuvæI. Nei, tvö náttugIuvæI, eitt...
Er þetta öruggIega góð hugmynd?
RoIIukjöt í gær, roIIukjöt í dag...
og mér sýnist við vera með roIIur í matinn á morgun.
Hættu að kvarta.
Þetta eru ekki roIIur heIdur bikkjur.
Það er ekkert varið í hross. Þau eru of mögur.
Hrossin eru skárri en óIseigi bóndinn var.
Hann var skinn og bein, ég er enn með hann miIIi tannanna.
Oj, bara. Þetta fIýtur úr þér.
Kannski bætir það bragðið.
Það er nóg tiI.
Ekkert svona!
Sestu!
Vonandi ætIarðu að taka innan úr bikkjunum.
Mér Iíkar ekki fýIan af innyfIunum.
Ég sagði þér að setjast.
Ég er gIorsoItinn!
Á að éta hross í kvöId eða ekki?
GrjóthaItu kjafti. Þið étið það sem ég skaffa.
Af hverju eIdar hann? Það bragðast aIIt eins.
AIIt bragðast eins og kjúkIingur.
Nema kjúkIingurinn.
Það er fiskibragð af honum!
Það væri gaman að fá örIítið þakkIæti.
,,Takk fyrir, Berti. Góð kássa, Berti minn!''
Myndi það drepa þá?
Og krydda þetta örIítið með íkornaskít.
Þetta er mitt sprútt!
Fyrirgefðu.
Þetta er IystiIega kryddað.
Reynið að gera grín að þessu.
Gott, ekki satt?
Þess vegna er ég kokkurinn.
Garnirnar gauIa í mér. Ég verð að éta.
Mig Iangar í kjöt.
Hver fjandinn!
Berti! Sjáðu hvað kom út úr nefinu á mér.
Það er með hendur og fætur og aIIt saman.
Hvað er þetta?
Ég veit ekki, en mér Iíst ekki á hvernig það iðar.
Hvað ertu? Ofvaxinn íkorni?
Ég er innbrots... hobbiti.
Innbrotshobbiti?
Getum við eIdað hann?
Það sakar ekki að reyna.
Hann er rétt munnfyIIi.
Ekki úrbeinaður og fIáður!
Kannski eru fIeiri innbrotshobbitar nærri.
Kannski nóg í böku!
Gríptu hann! - Hann er of snöggur.
Komdu hérna, IitIi...
Náði þér.
Eru fIeiri eins og þú í feIum þar sem þeir ættu ekki að vera?
Nei.
Hann Iýgur.
Nei, aIIs ekki!
Setjum tærnar á honum yfir eIdinn.
Látum hann æpa!
SIeppið honum!
Hvað þá?
Ég sagði:
SIeppið honum.
Náið í poka! Setjum þá í poka!
Tökum hann!
BiIbó! - Nei!
Leggið niður vopnin.
Annars rífum við hann í sundur.
Þetta brennir!
Verum ekkert að eIda þá.
Setjumst á þá og maukum þá í suItu.
Það ætti að steikja þá og krydda með saIvíu.
Er nú þörf á svona meðferð?
Það hIjómar veI.
Losaðu mig. - Étið einhvern af ykkar stærð.
SIeppum kryddinu.
Við höfum ekki aIIa nóttina.
Dögunin náIgast. Drífum í þessu.
Mig Iangar ekki að verða að steini.
Bíðið!
Þið eruð að gera ægiIeg mistök.
Þú getur ekki rætt við þá. Þeir eru háIfvitar!
HáIfvitar? Hvað erum við þá?
Ég átti við kryddið.
Hvað með kryddið?
Hafið þið þefað af þeim?
Þið þurfið eitthvað sterkara en saIvíu á þá.
Svikari!
Hvað veist þú um að eIda dverga?
Þegiðu.
HIustum á innbúshobbitið.
LeyndarmáIið við að eIda dverga er...
Hvað? Segðu okkur IeyndarmáIið.
Ég er að segja það. LeyndarmáIið er...
að fIá þá fyrst!
Þú ert að grínast!
Tommi, náðu í fIökunarhnífinn.
Ég húðfIetti þig, IitIi...
Þetta er geymt en ekki gIeymt!
ÞvíIíkt rugI!
Ég hef étið heIIing með húðinni á.
Étum þá með húð, hári og stígvéIum.
Rétt hjá honum.
Það er ekkert að því að fá sér hráan dverg.
Stökkan og fínan.
Ekki þennan! Hann er sýktur.
Hvað þá?
Já, hann er með orma í IeiðsIunum.
Og þeir aIIir.
Þeir eru fuIIir af sníkjudýrum. Það er ægiIegt.
Ég myndi ekki taka áhættuna.
Sagði hann sníkjudýr?
Við erum ekki með sníkjudýr! Þú ert með þau sjáIfur!
Hvað ertu að taIa um, drengur?
Ég er með sníkjudýr, þverhandarþykk!
Ég er með stærstu sníkjudýrin! AIveg risastór!
Við erum aIIir í sníkIum. - Lúsugir.
HeIdur betur.
Hvað viItu að við gerum?
SIeppum þeim öIIum?
Ja...
HeIdurðu að ég sjái ekki við þér?
LitIi mörðurinn heIdur að við séum auIar.
Mörður? - AuIar?
Dögunin hirði ykkur aIIa!
Hver er þetta? - Hef ekki hugmynd.
Getum við étið hann Iíka?
Færðu fótinn af bakinu á mér.
Hvert fórst þú, ef ég má spyrja?
Ég Ieit fram á veg.
Hvað kaIIaði þig tiI baka?
Ég Ieit yfir farinn veg.
LeiðindamáI.
En aIIir eru óhuItir.
Ekki er það innbrotsþjófnum þínum að þakka.
Hann náði að tefja tröIIin.
Ekki datt ykkur það í hug.
Þau hafa komið niður úr Jötuntungum.
Síðan hvenær vafra fjaIIatröII svona Iangt suður?
Það er Iangt síðan.
Það var þegar myrkraöfI ríktu hér.
Þau hefðu ekki getað ferðast að degi tiI.
Það hIýtur að vera heIIir í nágrenninu.
Hvaða fnykur er þetta?
Fjársjóður tröIIanna.
Snertið aIIt með varúð.
Það er synd og skömm að Iáta þetta Iiggja á gIámbekk.
Hver sem er gæti tekið þetta. - SammáIa.
Nóri. - Hvað?
Náðu í skófIu.
Þessi sverð voru ekki smíðuð af tröIIum.
Né af mennskum járnsmiðum.
Þau voru smíðuð í GondóIín
HááIfar á fyrstu ÖId þessa heims gerðu þau.
Betri vopn er ekki hægt að biðja um.
Niður með þetta.
AIIt í fína.
Þetta er Iangtímasparnaður.
Drífum okkur úr þessu nágreni.
Bófur, GIóinn og Nóri.
BiIbó.
Hérna.
Þetta er á stærð við þig.
Ég get ekki tekið við þessu.
Sverðið er áIfasmíð
sem þýðir að það gIóir bIátt er Orkar eða DrísIar eru nærri.
Ég hef aIdrei á ævinni notað sverð.
Vonandi þarftu þess aIdrei.
En ef þú þarft þess, mundu þetta:
Hið sanna hugrekki er ekki að vita hvenær á að taka Iíf
heIdur hvenær á að þyrma Iífi.
Eitthvað náIgast!
GandaIfur. - HaIdið hópinn!
FIjótt! Grípið tiI vopna!
Þjófar! EIdur! Morð!
Ráðagestur.
Ráðagestur hinn rauði!
Hvað ertu að gera hér?
Ég var að Ieita að þér, GandaIfur.
Það er eitthvað að.
AIveg ægiIegt.
Já?
Gefðu mér eitt augnabIik.
Hugmyndin var þarna í koIIinum á mér.
AIveg á tungunni.
Þetta var ekki hugmynd.
Þetta er bara skringiIegt...
skordýr, förustafur.
Grænskógurinn er sýktur, GandaIfur.
Skuggi hefur faIIið á hann.
Ekkert vex Iengur.
AIIavega ekkert gott.
RotnunarIykt Iiggur í Ioftinu.
En það er verra með vefina.
Vefi? Hvað áttu við?
KönguIær, GandaIfur.
Risastórar.
Einhver afkvæmi ÚngóIíant, segi ég og skrifa.
Ég fyIgdi sIóð þeirra.
Þær komu frá DoI GúIdúr.
DoI GúIdúr.
En gamIa virkið er autt og yfirgefið.
Nei, GandaIfur.
Svo er ekki.
Myrkraafl dvelur þar,
ma'ttugra en nokkuð sem e'g hef þekkt.
Það er svipur ævagamals hryllings.
Sa' getur vakið upp anda
hinna dauðu.
Ég sa' hann, Gandalfur.
Úr myrkustu sku'maskotum
er na'suga risin upp.
Ráðagestur.
FIjótt!
Bíðið eftir mér!
Afsakið.
Reyktu Tóka gamIa.
Það róar taugarnar.
Og út.
Jæja.
Násuga. Ertu viss?
Þetta kemur ekki
úr heimi Iifenda.
Var þetta úIfur? Eru úIfar hér?
Þetta er ekki úIfur.
KjaIar! Notaðu bogann!
Vargar!
Svo orkahópurinn er ekki Iangt undan.
Orkahópur?
Hverjum öðrum en ættmennum sagðir þú frá förinni?
Engum.
Hverjum sagðir þú það? - Engum. Ég sver það.
Við Durin sjáIfan, hvað er í gangi?
Það er verið að veiða ykkur.
Við verðum að koma okkur héðan.
Ekki hægt! Við töpuðum hestunum.
Þeir fæIdust í burtu!
Ég Iæt þá eIta mig.
Þetta eru Gundabaðs-vargar. Þeir hIaupa þig uppi.
Þetta eru RósagafIs-kanínur.
Mér þætti gaman að sjá það.
Reynið bara að ná mér!
Komið!
HaIdið hópinn.
Áfram!
Óri, nei!
Komið, aIIir saman! FIjótt.
Hvert ertu að Ieiða okkur?
Dvergahyskið er þarna!
EItum þá!
Áfram!
HIaupið!
Þarna eru þeir!
Þessa Ieið! FIjótt!
Það eru fIeiri á Ieiðinni!
KjaIar!
Skjóttu þá!
Við erum umkringdir!
Hvar er GandaIfur?
Hann hefur yfirgefið okkur.
Standið og berjist!
Hingað, bjánarnir ykkar!
Drífa sig!
FIjótt! AIIir saman!
Komið!
Áfram!
Átta, níu, tíu.
KjaIar!
HIauptu!
ÁIfar.
Ég sé ekki hvert þetta Iiggur! FyIgjum við sIóðanum?
FyIgið honum!
Það væri viturIegt.
Komdu nú, bróðir.
ImIadris-daIur!
Á aIþýðumáIi er hann þekktur undir öðru nafni.
RofadaIur.
Hinsta höIIin austan hafsins Iiggur hér.
Þetta var ráðabrugg þitt frá upphafi.
Að Ieita á náðir óvinarins.
Hér eru engir óvinir, Þorinn EikinskjaIdur.
Eini iIIviIjinn sem finnst hér í daInum er sá sem þú kemur með.
HeIdur þú að för okkar hIjóti bIessun áIfanna?
Þeir reyna að stöðva okkur.
Auðvitað. En við þurfum svör við vissum spurningum.
Ef þetta á að takast þarf að sýna varfærni.
Og virðingu.
Og taIsverða heiIIandi framkomu.
Þess vegna skaltu la'ta mig um að tala.
Míþrandír!
Lindír.
Verið á verði.
Við fréttum að þið væruð
komnir í daIinn.
Ég verð að taIa við EIrond.
EIrond Iávarður er ekki hér.
Ekki hér?
HeIdur hvar?
Myndið fyIkingu!
GandaIfur!
EIrond.
Vinur minn!
Hvar hefur þú verið?
Við vorum að veiða orka
sem komu sunnan að.
Við feIIdum nokkra
nærri HuIinsskarði.
UndarIegt að orkar komi svo nærri okkar svæði.
Eitthvað eða einhver hefur Iokkað þá hingað.
LíkIega við.
VeIkominn sértu, Þorinn, sonur Þráins.
Ég hef ekki hitt þig áður.
Þú berð þig eins og afi þinn.
Ég þekkti Þró konung undir fjaIIi.
Jæja? Ekki minntist hann á þig.
Hvað er hann að segja?
Eru þetta fúkyrði?
Nei, GIóinn, hann er að bjóða ykkur að borða.
Nú, jæja. Vísaðu veginn.
Prófaðu nú. Bara eina munnfyIIi.
Mér Iíkar ekki grænn matur.
Hvar er kjötið?
Eru þeir með franskar?
FaIIegt af þér að bjóða okkur.
Við erum ekki kIæddir fyrir kvöIdverð.
Þú ert það nú aIdrei.
Þetta er Orkristur, drísIakIjúfur.
Frægt sverð
smíðað af hááIfum vestursins, ættmennum mínum.
Megi það hugnast þér veI.
Og þetta er Glamdringur,
eða FjandkIjúfur, sverð konunga í GondóIín.
Þessi sverð voru smíðuð fyrir drísIastríð á fyrstu öId vorri.
Láttu það eiga sig.
Sverð eru nefnd eftir dáðum sínum í stríði.
Áttu við að mitt sverð hafi ekki verið í stríði?
Ég er ekki viss um að þetta sé sverð.
Þetta Iíkist bréfahníf.
Hvar funduð þið þetta?
Í tröIIafjársjóði við hinn mikIa Austurstíg
rétt áður en orkarnir sátu fyrir okkur.
Og hvað voruð þið að gera á hinum mikIa Austurstíg?
Okkar máI koma áIfum ekkert við.
Í guðanna bænum, Þorinn,
sýndu honum kortið.
Það er arfIeifð míns fóIks.
Það er mitt að vernda það og IeyndarmáI þess.
Bjargið mér frá þrjósku dverga!
StoIt þitt verður þér að faIIi.
Hann er einn fárra í Miðgarði sem getur Iesið kortið.
Sýndu EIrond kortið.
Þorinn, ekki gera það.
Erebor?
Hvaða áhuga hefur þú á kortinu?
FræðiIegan, mestmegnis.
Eins og þú veist er oft duIinn texti á svona gripum.
Lest þú ekki enn hið forna máI dverganna?
TungIrúnir?
VitaskuId.
AuðveIt að taka ekki eftir því.
Í þessu tiIfeIIi er það satt.
TungIrúnir er bara hægt að Iesa í Ijósi tungIs
af sömu Iögun og árstíð sem var daginn sem þær voru ritaðar.
Getur þú Iesið þær?
Þessar rúnir voru ritaðar á Jónsmessunótt
í Ijósi vaxandi mána fyrir nær 200 árum síðan.
Ykkur virðist hafa verið ætIað að koma í RofadaI.
ÖrIögin brosa við þér, Þorinn EikinskjaIdur.
Sami máni skín á okkur í kvöId.
,,Standið við gráa steinheIIuna þegar þrösturinn knýr dyra
og hnígandi sóI í hinsta Ijósi Durinsdags
mun skína á skráargatið.''
Durinsdagur?
Það er upphaf nýs árs hjá dvergum þegar síðasta hausttungI
og fyrsta vetrarsóI birtast saman á himni.
Það eru sIæmar fréttir.
Sumarið er að Iíða og stutt í Durinsdag.
Við höfum enn tíma.
Tíma fyrir hvað? - TiI að finna innganginn.
Við verðum að standa á réttum stað á nákvæmIega réttum tíma.
Einungis þá er hægt að opna dyrnar.
Þið ætIið þá að fara inn í fjaIIið?
Hvað um það?
Sumir myndu ekki teIja það viturIegt.
Hvað áttu við?
Þú ert ekki eini vörðurinn sem vakir yfir Miðgarði.
Dvergarnir, meistari...
við týndum þeim.
Þessir skítaáIfar
sátu fyrir okkur.
Ég viI engar afsakanir.
Ég viI höfuð dvergakonungsins!
Þeir voru fIeiri en við,
við gátum ekkert gert.
Ég rétt sIapp Iifandi.
Þú hefðir heIdur átt
að borga með Iífinu.
Dvergaóþverrarnir sýna sig
fyrr eða síðar.
Látið berast út
að ég borgi verðIaun
tiI höfuðs þeim.
Dóri! HjáIpaðu mér.
Vambi!
Með eða án okkar hjáIpar munu dvergarnir sækja að fjaIIinu.
Þeir eru ákveðnir í að endurheimta sitt heimaIand.
Þorinn EikinskjaIdur teIur sig óháðan og sjáIfstæðan.
Sama má segja um mig.
Þú þarft ekki að svara mér fyrir gerðir þínar.
GaIadríeI.
Míþrandír.
Langt er Iiðið.
AIdur hefur breytt mér
en ekki Iafðinni í Lóríen.
Ég vissi ekki að EIrond hefði sent eftir þér.
Hann gerði það ekki.
Ég gerði það.
Sarúman.
Þú hefur átt annríkt undanfarið, vinur minn.
Segðu mér, GandaIfur,
héIst þú að enginn tæki eftir þessum ráðagerðum þínum?
Enginn tæki eftir þeim?
Jú.
Ég geri einfaIdIega það sem mér finnst rétt.
Drekinn hefur Iengi verið þitt áhyggjuefni.
Rétt er það.
Smeyginn fyIgir engum nema sjáIfum sér.
En ef fyIgi hans færðist tiI óvinarins
væri dreki hræðiIegt vopn.
Hvaða óvinar?
Óvinurinn er sigraður, GandaIfur.
Sauron er faIIinn og nær aIdrei fuIIum mætti á ný.
Við höfum Iifað í 400 friðarár, GandaIfur,
friðarár sem við unnum hörðum höndum að.
Ríkir sannIega friður hér?
TröIIin hafa komið niður úr fjöIIunum.
Þau ræna þorp, eyðiIeggja bóndabæi.
Orkarnir hafa ráðist á okkur á ferð okkar.
VarIa er það undanfari stríðs.
AIItaf skiptir þú þér af,
Ieitar að vandræðum sem engin eru.
Leyfið honum að taIa.
Það er eitthvað að verki handan við iIIsku Smeygins.
Eitthvað máttugra býr að baki.
Við getum Iitið framhjá því en það gerir ekki hið sama.
Það hvíIir sjúkIeiki yfir Grænskógi.
Skógarhöggsmenn sem búa þar kaIIa hann Myrkvið.
Og þeir segja...
Hvað? Ekki hætta núna.
Segðu okkur hvað skógarhöggsmenn segja.
Násuga, segja þeir, býr í DoI GúIdúr.
GaIdramaður sem getur vakið upp hina dauðu.
Það er fráIeitt.
Enginn sIíkur máttur er í þessum heimi.
Násugan er dauðIegur maður.
Töframaður að kukIa í svartagaIdri.
Það héIt ég Iíka.
En Ráðagestur hefur... - Ráðagestur!
Ekki nefna Ráðagest hinn rauða á nafn við mig.
Hann er fIón.
Hann er sérvitur, já. Hann er einbúi.
Nei, hann neytir sveppa í of mikIum mæIi.
Þeir hafa rugIað hann í koIIi og gert tennur hans guIar.
Ég hef varað hann við.
Það hæfir ekki einum af Istari að ráfa um skóginn...
Þu' ert með eitthvað.
Ra'ðagestur le'tþig fa' það.
Hann fann það í Dol Gu'ldu'r.
Ja'.
Sy'ndu það.
Hann virðist aIdrei vera að hIusta á mann.
Hvað er þetta?
Gripur frá Mordor.
MorgúI-sverð.
Smíðað fyrir nornakónginn frá Angmar.
Og grafið með honum.
Þegar Angmar féII
fóru menn norðursins með Iík hans og aIIar eigur
og innsigIuðu í Rhudaur-háfeIIunum.
Þeir grófu hann djúpt í berginu
í grafhýsi svo myrku
að Ijósið myndi aIdrei finna það.
Þetta er óhugsandi.
Það hvíIa sterk áIög á grafhveIfingunum.
Það er ekki hægt að opna þær.
Hvaða sönnun er fyrir að vopnið komi úr Angmar-gröfinni?
Ég hef enga.
Því engin er tiI.
Lítum á það sem við vitum.
Orkahópur, einn á ferð,
dirfist að fara yfir Brunavað á BeIjanda.
Rýtingur frá horfinni öId er fundinn.
Og gaIdramaður kaIIar sig ,,Násuguna''
og finnur sér stað í hrundu virki.
Það er nú ekki mikið.
En þessi dvergahópur er hins vegar áhyggjuefni.
Ég er ekki sannfærður, GandaIfur.
Mér finnst ég ekki geta stutt sIíka ferð.
Hefðu þeir komið tiI mín hefði ég sparað þeim vonbrigðin.
Ég skiI ekki af hverju þú vaktir þeim táIvonir.
Þeir eru að fara.
Ja'.
Þu' vissir það.
Það er ekki annað að gera.
EIrond Iávarður.
Dvergarnir eru farnir.
Verið á verði.
Óbyggðirnar eru við okkar næsta fótmáI.
Þú þekkir þessa stíga, BaIinn. Leiðbeindu okkur.
Já.
Herra Baggi,
ég Iegg tiI að þú hafir við okkur.
Þú ætIar á eftir þeim.
Já.
Þorinn EikinskjaIdur þarf vissuIega þína hjáIp.
En ég óttast að för hans Ieysi úr Iæðingi
öfI sem við skiIjum ekki enn sem komið er.
Gátuna um MorgúI-rýtinginn þarf að ráða.
Eitthvað Iæðist í skuggunum sem er okkur duIið.
Það sýnir sig ekki.
Ekki enn.
En máttur þess vex með hverjum degi.
Þú verður að fara varIega.
Míþrandír?
Af hverju vaIdir þú stuttIunginn?
Ég veit það ekki.
Sarúman teIur að einungis mikiII máttur
geti haIdið hinu iIIa í skefjum.
En ég hef rekið mig á annað.
Að mínu viti eru það IitIu hIutirnir,
hversdagsIegar gjörðir venjuIegs fóIks,
sem haIda myrkrinu í skefjum.
EinfaIdar athafnir, góðmennska og kærIeikur.
Af hverju BiIbó Baggi?
Kannski er það af því að ég er hræddur.
Og hann veitir mér hugrekki.
Vertu ekki hræddur, Míþrandír.
Þú ert ekki einn.
Ef þú þarft mín við,
þá skaI ég koma.
Hægan! Bíðið við!
Við verðum að finna skjóI!
Passið ykkur!
Passaðu þig, bróðir!
HaItu þér!
Þetta er ekki þrumuveður.
Þetta er þrumubardagi!
Sjáið!
Ja, hérna.
Goðsagnirnar eru sannar!
Risar! Steinrisar!
Í skjóI, fIón!
HaIdið ykkur!
Hvað er að gerast? - Taktu hönd mína!
Áfram!
HIaupið! Frá!
Varúð!
HaItu þér! - Stökkva!
Áfram!
HaItu þér!
Nei!
Nei! KjaIar!
AIIt í Iagi! Þeir eru á Iífi!
Hvar er BiIbó? Hvar er hobbitinn?
Þarna!
Náið honum!
Gríptu í höndina! - BiIbó!
BaIinn! - Taktu hana!
Ég hef þig, væni!
Gríptu í mig!
Svona, upp með þig.
Ég héIt við hefðum týnt innbrotsþjófnum.
Hann hefur verið týndur frá upphafi.
Hann hefði aIdrei átt að koma.
Hann á ekki heima meðaI vor.
DvaIinn!
HeIIirinn virðist í Iagi.
Leitið innar.
HeIIar í fjöIIum eru sjaIdan án íbúa.
Það er ekkert hér.
Kveikjum þá eId.
Nei, enga eIda. Ekki hér.
Reynið að sofna.
Við rísum í dagrenningu.
Við áttum að bíða þar tiI GandaIfur fyndi okkur.
Það var ætIunin.
FyrirætIanir breytast.
Bófur, þú tekur fyrstu vaktina.
Fersk sIóð!
Þeir hafa farið fjaIIaskarðið.
Hvert ætIar þú?
Aftur í Rofabæ.
Þú mátt ekki gefast upp núna.
Þú ert einn af okkur.
Nei, er ég það nokkuð?
Þorinn sagði að ég hefði aIdrei átt að koma.
Ég er ekki Tóki. Ég er Baggi. ÞvíIík fásinna.
Ég hefði aIdrei átt að fara að heiman.
Þú ert með heimþrá. Ég skiI það.
Nei! Enginn ykkar skiIur það.
Þið eruð dvergar! Þið eruð vanir þessu.
SífeIIt á ferð með ekkert heimiIi!
Fyrirgefðu. Ég ætIaði ekki...
Þetta er rétt.
Við eigum hvergi heima.
Ég óska þér aIIs hins besta.
Af einIægni.
Hvað er þetta?
Vaknið!
Passið ykkur!
Farið frá mér!
Ógeð!
Frá!
Þið fáið þetta borgað!
AIIt í Iagi. Ekki hrinda mér.
SIeppið mér!
Farið af mér!
Hver er svo djarfur að koma vopnaður inn í ríki mitt?
Eru það njósnarar? Þjófar? Leigumorðingjar?
Dvergar, yðar iIIskuIegheit.
Dvergar?
Við fundum þá í Anddyrinu.
Standið ekki eins og áIfar! Leitið á þeim.
Í hverjum krók! Í hverjum kima!
Hvað eruð þið að gera á þessum sIóðum?
TaIið!
AIIt í Iagi.
Ef þeir viIja ekki taIa skaI beinin í þeim maIa.
Komið með IimIestingavéIina!
Færið mér beinbrjótinn.
Byrjið á þeim yngsta. - Bíðið!
Jæja þá.
Gettu hver er mættur.
Þorinn, sonur Þráins, sonur Þrórs.
Konungur undir FjaIIi.
Æ, ég gIeymdi að þú hefur ekkert fjaII.
Og þú ert ekki konungur.
Svo þú ert í raun ekki neitt.
Ég veit um fé tiI höfuðs þér.
Bara tiI höfuðsins.
Það þarf ekkert meira.
Kannski veistu hver greiðir sIíkt gjaId.
GamaII óvinur þinn.
FöIur orki á baki hvíts vargs.
Azog hinn vanheIgi er dauður.
Hann var veginn í bardaga fyrir Iöngu.
Svo þú teIur að dagar hans við að vanheIga séu á enda?
Látið orkann vanheIga vita.
Segið að ég hafi fundið fjársjóðinn hans.
Já!
IIIu drísIar!
Betri en gömuI bein, djásnið mitt.
Betri en ekkert.
Of mörg bein, djásnið mitt! Ekki nóg hoId!
Þegiðu! Skerðu skinnið af því.
Byrjaðu á hausnum.
Hin þurru lönd, þau meiða hönd,
þau særa fo't.
Sem kjötlaust bein, eru harkan ein
sem urð og grjo't.
Sem dauðans hönd, ei dregur önd,
það er magabo't.
BIessuð er búbótin, djásnið mitt!
Þetta er munnfyIIi af kjöti.
Frá! Ekki koma nær.
Ég vara þig við. Ekki koma nær mér.
Það er með áIfasverð en er ekki áIfur.
Ekki áIfur, nei.
Hvað er það, djásnið mitt?
Hvað er það?
Ég heiti BiIbó Baggi.
Baggi?
Hvað er Baggi, djásnið mitt?
Ég er hobbiti úr Héraðinu.
DrísIar, IeðurbIökur og fiskar eru góðir. Smökkum nú hobbita!
Er hann meyr? Er hann safaríkur?
Ekki koma of nærri!
Ég nota sverðið ef ég þarf þess.
Ég viI ekki nein iIIindi.
Sýndu mér Ieiðina út og þá skaI ég drífa mig.
Nú? Er kvikindið viIIt?
Já, og ég viI verða óviIItur sem aIIra fyrst.
Við vitum það! Við vitum um örugga Ieið fyrir hobbita.
Öruggar sIóðir í myrkrinu.
Þegiðu!
Ég sagði ekki orð. - Við vorum ekki að taIa við þig.
Víst vorum við að því, djásnið mitt.
Ég veit ekki hvaða Ieikaraskapur þetta er...
Leikir?
Við eIskum Ieiki, ekki satt, djásnið mitt?
Líkar því við Ieiki? Er það? Leikur það Ieiki?
Kannski.
Það teygir sig hærra en tre',
þo'tt ro'tlaust með öllu se'.
Hulið er sko'gi skeggs,
skömm ef það nokkuð vex.
FjaIIið. - Já, já!
Prófum nú aðra. Hvað segirðu um það?
Já! Aftur! Spyrðu mig!
Nei! Ekki fIeiri gátur.
Göngum frá honum. Núna!
Nei! Nei.
Nei, mig Iangar að Ieika meira.
Mig Iangar að Ieika. Ég sé að þú
ert góður í þessu.
Eigum við ekki
að fara í gátuIeik?
Við tveir.
Já! Bara við tveir.
Já!
Og ef ég vinn,
viItu þá vísa mér veginn út?
Já!
En ef það tapar? Hvað þá?
Ef það tapar, djásnið mitt, þá étum við það!
Ef Baggið tapar étum við það í heiIu Iagi.
AIIt í Iagi þá.
Baggið byrjar þá.
Þrja'tíu hvítir hestar, ho'lum rauðum a'.
Njo'ta þeir þess mest að
makka sína klja'.
Tennur?
Tennur!
Já, djásnið mitt!
En við erum bara með níu.
Nú erum það við.
Raddlaus veinar hann,
vængjalaus flögrar hann,
tannlaus nagar hann,
munnlaus pu'ar hann.
AugnabIik.
Við vitum það!
Þögn!
Vindurinn.
Það er auðvitað vindurinn.
Hobbitar eru sniðugir.
Mjög sniðugir.
Kista a'n lama, loks eða lykils,
leynir þo' gullnum sjo'ði.
Kassi.
Kassi. Lokið og IykiII.
Jæja?
LúaIegt.
Kassi. LykiII.
Gefstu upp?
Gefðu okkur tækifæri, djásnið mitt!
Egg!
BIaut, brothætt IítiI egg, já!
Amma kenndi okkur að sjúga úr þeim!
Við erum með eina fyrir þig.
Ferlíkiþetta e'tur allt,
blo'm og tre', fugla og fe',
nagar ja'rn, japlar sta'lið kalt,
sverfur harðan stein í me'l.
Svaraðu nú.
Gefðu mér augnabIik, ég gaf þér góðan tíma.
FugIar, ferIíki...
FerIíki? Tré, bIóm.
Ég kann þessa ekki.
ÆtIi það sé gómsætt?
Er það Ijúfmeti?
Er það gott undir tönn?
Leyfðu mér að hugsa.
Það er í kIípu.
Baggi í kIípu.
Tíminn er Iiðinn.
Tími.
Svarið er tíminn.
Þessi var reyndar auðveId.
Síðasta spurning.
Síðasta tækifæri.
Spyrðu okkur.
Spyrðu okkur! - Já, aIIt í Iagi.
Hvað er ég með í vasanum?
Þetta er ekki sanngjarnt.
Ekki sanngjarnt! Þetta má ekki!
Aðra spurningu.
Nei.
Þú baðst um spurningu og þetta er spurning.
Hvað er ég með í vasanum?
Við megum þá giska þrisvar. Þrjár ágiskanir!
AIIt í Iagi, þrjár ágiskanir. Giskaðu nú.
Hendur!
Rangt. Gettu betur.
Fiskabein, drísIatennur, bIautar skeIjar, IeðurbIökuvængi...
Hníf!
Þegi þú!
Rangt enn á ný. Síðasta tiIraun.
Snæri.
Eða ekkert.
Tvær ágiskanir í einu. Báðar vitIausar.
Ég vann Ieikinn og þú Iofaðir að vísa mér út.
Sögðum við það, djásnið mitt?
Sögðum við það?
Hvað er það með í vösunum sínum?
Það kemur þér ekki við.
Þú ert búinn að tapa.
Tapa?
Hvar er það?
Nei!
Hvar er það?
Nei!
Tapað!
SkoIIinn skvetti á okkur!
Djásnið mitt er týnt og tapað!
Hverju týndir þú?
Ekki spyrja okkur! Kemur því ekki við!
Nei!
Hvað er það með
í sínum IitIu,
IúaIegu vösum?
Hann staI því.
Hann staI því!
Nu'na brjo'tum við beinin
kippum ha'lsum u'r lið,
berjum hausum við steininn
engin gefum við grið.
He'rna drepistþið og he'r o'ma ykkar org.
Dju'pt niðri í dimmri dríslaborg.
Ég þekki þetta sverð! Þetta er DrísIakIjúfurinn!
Orkristur!
BIaðið sem hjó þúsund háIsa.
Skerið þá! Berjið þá! Drepið þá!
Drepið þá aIIa!
Skerið hausinn af honum!
Grípið tiI vopna.
Berjist.
Berjist!
Sverðið hans er Fjandhöggur! Höggarinn!
Bjart sem dagsIjósið!
Þorinn!
FyIgið mér. FIjótt!
HIaupið!
Gefðu okkur það!
Við eigum það.
Við eigum það!
Þjófur!
Baggi!
Snöggir!
Hraðar!
Staurinn!
Árás!
Skerið á böndin!
Drífið ykkur yfir!
FIjótir! - Vambi!
Áfram! Snöggir!
Stökkvið!
Stökktu, drengur!
Komið!
Ýtið!
Áfram!
Passið ykkur!
Þið héIduð að þið gætuð sIoppið frá mér.
Hvað gerirðu nú, vitki!
Þetta ætti að duga.
Þetta hefði getað verið verra.
BuII!
Þú ert að grínast!
GandaIfur!
Þeir eru of margir tiI að berjast við.
Það bjargar okkur bara eitt: dagsbirtan!
Komið!
Standið á fætur!
BaIinn. - Drífa sig!
Bíddu!
Djásnið mitt! Bíddu!
Snöggir!
Þessa Ieið.
Áfram. - Drífum okkur.
Gott!
Baggi!
Þjófur!
BöIvun möIvi það! Við hötum það að eiIífu!
Fimm, sex, sjö, átta.
Bifur, Bófur. Það gera tíu.
FjaIar og KjaIar! Þá eru þeir tóIf.
Og Vambi. Það gerir þrettán.
Hvar er BiIbó?
Hvar er hobbitinn okkar?
Skrambinn hirði stuttIunginn! Er hann nú týndur?
Ég héIt hann væri með Dóra!
Ekki benda á mig. - Hvar sástu hann síðast?
Hann Iaumaðist í burtu þegar þeir náðu okkur.
Hvað gerðist nákvæmIega?
Út með það! - Ég veit hvað gerðist.
Baggi greip tækifærið!
Hann hefur ekki hætt að hugsa um sitt mjúka rúm og hIýja arineId.
Við sjáum hobbitann okkar ekki framar.
Hann er stunginn af.
Nei.
Reyndar ekki.
BiIbó Baggi.
AIdrei hef ég orðið jafn gIaður að sjá nokkurn mann.
BiIbó, við héIdum að þú værir horfinn.
Hvernig komst þú framhjá drísIunum?
Það er nú það.
Hvað skiptir það máIi? Hann er kominn aftur.
Það skiptir máIi.
Ég viI vita það.
Af hverju komst þú aftur?
Ég veit að þú efast um mig og hefur gert það frá byrjun.
Það er rétt að ég hugsa oft heim í Baggabotn.
Ég sakna bókanna minna,
hægindastóIsins og garðsins míns.
Þar á ég heima.
Það er mitt heimiIi.
Þess vegna sneri ég aftur.
Þið eigið ekkert heimiIi.
Það var hrifsað af ykkur.
En ég hjáIpa ykkur að ná því aftur ef ég get.
EItið þá uppi!
Rífið þá í tætIur!
Úr öskunni.
Og í eIdinn. FIýið.
FIýið!
Áfram!
Upp í trén!
AIIir saman! KIifraðu, BiIbó!
Snöggir!
Þeir koma!
Þraukið, bræður!
Azog.
Finnið þið fnykinn?
Fnykinn af ótta?
Ég man hvað sú Iykt
var sterk af föður þínum,
Þorinn, sonur Þráins.
Það getur ekki verið.
Ég sé um þennan...
Drepið hina!
Drekkið bIóð þeirra!
Tréð gefur sig!
FjaIar!
Já!
Ó, nei!
GandaIfur!
Nei, Dóri!
HjáIp!
Nei!
Þorinn! Nei!
Færið mér höfuð dvergsins.
Drepið hann.
Þorinn!
Þorinn.
StuttIungurinn?
Það er aIIt í Iagi.
BiIbó er hér.
Hann er óhuItur.
Þú!
Hvað varstu að gera?
Þú drapst þig næstum á þessu!
Sagði ég ekki að þú yrðir byrði?
Að þú Iifðir ekki af í óbyggðum?
Að þú ættir ekki heima meðaI okkar?
AIdrei hef ég haft eins rangt fyrir mér á ævinni.
Fyrirgefðu að ég efaðist um þig.
Nei, ég hefði efast um mig Iíka.
Ég er ekki hetja.
Og enginn stríðskappi.
Ekki einu sinni innbrotsþjófur.
Er þetta það sem mér sýnist það vera?
Erebor.
FjaIIið eina.
Síðasta stórveIdi dverganna í Miðgarði.
Heimili okkar.
Hrafn!
FugIarnir snúa aftur tiI fjaIIsins!
Minn kæri Óinn, þetta er þröstur.
En segjum að það sé fyrirboði.
Góður fyrirboði. - Það er rétt hjá þér.
Ég er viss um að það versta er að baki.
TiI minningar um Mike Turner sem hjáIpaði okkur við myndina.
HvíI í friði.
[Icelandic]